Καθαρισμός – φθορίωση

Το φθόριο αποτελεί το πιο ισχυρό μέτρο πρόληψης της τερηδόνας. Τις τελευταίες δεκαετίες η εμφάνιση της τερηδόνας σε ενηλίκους και παιδιά έχει μειωθεί δραματικά και σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στην καθημερινή χρήση φθοριούχων σκευασμάτων (οδοντόκρεμες, στοματικά διαλύματα, φθορίωση στο ιατρείο). Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η πρόσβαση στο φθόριο αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα για την προστασία της στοματικής υγείας και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις για τη δημόσια υγεία.

Στο ιατρείο η φθορίωση έχει ως στόχο τόσο την ενίσχυση των νεογιλών δοντιών όσο και των μονίμων που εμφανίζονται σταδιακά στο στόμα. Η δράση του φθορίου είναι κυρίως τοπική, από τη μία ενώνεται με το επιφανειακό στρώμα του δοντιού την αδαμαντίνη (σμάλτο) κάνοντας την πιο ανθεκτική στα παραγόμενα οξέα και από την άλλη διαθέτει αντιμικροβιακές ιδιότητες κατά των μικροβίων του στόματος. Στο ιατρείο χρησιμοποιείται σε δύο μορφές, γέλη φθορίου με τη χρήση πλαστικών δισκαρίων και βερνίκι φθορίου. Η συχνότητα των φθοριώσεων, όπως επίσης και το εξατομικευμένο προληπτικό πρόγραμμα, διαφέρει από ασθενή σε ασθενή ή μπορεί να διαφέρει και για τον ίδιο τον ασθενή από ηλικία σε ηλικία και κυμαίνεται από 1-4 φορές ετησιώς. Σύμφωνα με τη διεθνείς οδηγίες μία τυπική και ασφαλής περίοδος επανελέγχου του στόματος των παιδιών είναι το εξάμηνο όπου συνήθως πραγματοποιείται και η φθορίωση τους. Είναι σημαντικό ο οδοντίατρος να παρακολουθεί και να επανελέγχει τη διαρκώς εξελισσόμενη και μεταβαλλόμενη στοματική κατάσταση των μικρών ασθενών που βρίσκονται στη φάση της ανάπτυξης, ενώ οι 6 μήνες αποτελούν μια χρονική περίοδο ικανή ώστε πιθανά προβλήματα να «εμφανιστούν» μεν αλλά όχι να «ξεφύγουν».

Ο καθαρισμός που προηγείται του ελέγχου και της φθορίωσης είναι απαραίτητος προκειμένου να γίνει η σωστή διάγνωση αλλά και να τοποθετηθεί το φθόριο σε καθαρό περιβάλλον χωρίς μικρόβια και υπολείμματα τροφών. Επιπλέον γίνεται επανάληψη και επίδειξη του σωστού τρόπου βουρτσίσματος. Τέλος ο καθαρισμός είναι πολύ χρήσιμος για την ψυχολογία του παιδιού και την εξοικείωση του  με τις οδοντιατρικές υπηρεσίες.  Στόχος είναι το παιδί να απευαισθητοποιηθεί και να έχει στο μυαλό την επίσκεψη στον οδοντίατρο ως μια διαδικασία ρουτίνας και να το αποσυνδέσει από το φόβο του πόνου.